النوبة الاولى قوله تعالى - : إِذْ قالَ لَهُ رَبُّهُ - يادگير و ياد كن يا محمد آن گه كه اللَّه ابراهيم را گفت « اسلم » گردن نه و كار به من سپار و خويشتن فرا من ده قالَ جواب داد ابراهيم و گفت أَسْلَمْتُ گردن نهادم و خويشتن فرا دادم و خود را بيوكندم لِرَبِّ الْعالَمِينَ خداوند جهانيان را . وَ وَصَّى - و اندرز كرد بِها بدين اسلام و به اين سخن كه اسلمت ، إِبْراهِيمُ بَنِيهِ ابراهيم پسران خود را وَ يَعْقُوبُ و يعقوب همچنين پسران خود را وصيت كرد يا بَنِيَّ گفت اى پسران من إِنَّ اللَّهَ اصْطَفى لَكُمُ الدِّينَ اللَّه برگزيد شما را اين دين فَلا تَمُوتُنَّ ميميريد إِلَّا وَ أَنْتُمْ مُسْلِمُونَ مگر شما مسلمانان گردن نهادگان خويشتن فرمانرا او كندگان . أَمْ كُنْتُمْ شُهَداءَ - حاضر بوديد شما إِذْ حَضَرَ يَعْقُوبَ الْمَوْتُ آن گه كه مرگ آمد به يعقوب إِذْ قالَ لِبَنِيهِ آن گه كه پسران خود را گفت ما تَعْبُدُونَ بر چه‌ايد كه پرستيد مِنْ بَعْدِي از پس مرگ من قالُوا پسران گفتند - نَعْبُدُ إِلهَكَ خداى ترا پرستيم وَ إِلهَ آبائِكَ و خداى پدران تو إِبْراهِيمَ وَ إِسْماعِيلَ وَ إِسْحاقَ إِلهاً واحِداً خداى يكتا بر يگانگى وَ نَحْنُ لَهُ مُسْلِمُونَ و ما وى را گردن نهادگانيم . تِلْكَ أُمَّةٌ قَدْ خَلَتْ - ايشان گروهىاند كه رفتند لَها ما كَسَبَتْ ايشانراست آنچه كردند وَ لَكُمْ ما كَسَبْتُمْ و شما راست آنچه كنيد وَ لا تُسْئَلُونَ و شما را نپرسند عَمَّا كانُوا يَعْمَلُونَ كه ايشان چه كردند . وَ قالُوا جهودان گفتند كُونُوا هُوداً جهوديت أَوْ نَصارى و ترسايان گفتند كه ترسابيد تَهْتَدُوا تا بر راه راست بيد قُلْ پيغامبر من گوى بَلْ مِلَّةَ